Tanburi Hikmet Bey

Ben esir-i handenim üftadenim ey gül-tenim

Bozuldu revnak-ı bağ-ı baharım

Geçen şimdi bu yerden bad-ı ömr-i bi-kararımdır

Naz etme gel ey meh-lika

Nedir bu haletin ey meh-cemalim

Sanki geldim de ne buldum bu harab-abade

Varınca kuy-i dildare yine düştü gönül nare