Sultan Vahideddin (VI. Mehmed)
41 eser
Alıp gittinse de akl ü kararım
Aşk mahvetse bile sevdiceğim can ü teni
Bahtiyarım sevdiğimçün ey peri-peyker seni
Benden ey maşukam enzarın girizan olmasın
Beni öldürmeyi ar eylemiş ol sim-tenim
Bir vecd-i cünun-saze düşüp el ele kalsak
Çektiği alam-ı aşkın oldu dil biganesi
Cevrin beni öldürse de aşkından usanmam
Dil perişan sine pür-yare ciğer sad-paredir
Dildade olurdun güzelim kendine kendin
Dök dök yüzüme saçlarını gözyaşı bitsin
Dost bi-perva felek bi-rahm devran bi-sükun
Erdi yine mevsim-i gül geldi yaz
Ey melek-haslet benim piraye-i canım mısın
Ey melek-ru sen gibi bir ru-semen-sa olamaz
Ey milk-i hüsnün ali emiri
Ey nihal-i işve bir nevres fidanımsın benim
Ey peri-hande her an vech-i tabanın güler
Ey ruh-i ümem asl-ı kerem dürr-i mükerrem
Ey şuh-i kerem-pişe dil-i zar senindir
Ey yadı bana enis-i gam-har
Felaket bağını gezdim serseri
Fikr ü hülyası bütün serde gezer
Gel bir daha gül ruyini aç handeni göster
Gel vücudun ateş-i aşk-ı Habibullaha yak
Gencinen olsam viran edersin
Hacle-i bi-yare benzer sahn-ı gülzar-ı bahar
Hande yakışır çehrene ey verd-i melahet
Hicran ile dil-hasteyim ümmid ile nalan
Hüsnün hayali çeşmimde her an
Kıskanır her gece senden beni ol zülf-i tannaz
Mamure yurtlarımızdan çıkan siyah duman
Merdüm-i dideme bilmem ne füsun etti felek
Mest-i zehr-i firkat-i hicranınım
Ne güzelsin ne kadar dilbersin
Öldürse de aşkın beni senden yine geçme
Pay-mal etdin nihal-i kamımı
Renk alır çeşm-i kebudundan sema
Saki nedendir bu tavr-ı nazın
Sevdiceğim ey ru-yi gül dudakların bir cam-ı mül
Yer tuttu hayalimde o pertevli cemalin