Şule Özmen

Artık senden bana bir ses gelmiyor

Atamdan armağanım yurdum cumhuriyetim

Aylar yıllar geçse unutma beni

Ben gönül kapında kula dönmezdim

Bir azap içinde kıvranıp dursan

Bir hayalmiş tuttuğum kaçtı elimden

Bir şarkı söyle bana dolsun gözlerim

Çağır da yeniden eski günleri gözlerin aşk ile gönlüme dalsın

Duygulara ne sayfa ne sözler yeter

Ellerine verip umutlarımı dualar etmişim çok mu sevdiğim

Göklerden boşalır gönlüme doğru

Göklerden boşanır gönlüme doğru

Güneş ufka indi yine bu akşam

Güneşin öptüğü berrak sulara

Hüzünlü bir vedanın son busesinde dudağımda izleri gizler gibiyim

Kalbden kalbe adım adım duygularda aşk kokusu

Mehtap sulara maziden bir iz gibi aktı

Mehtap sulara maziden izler gibi aktı

Nasıl gelip geçtiniz hiç anlamadım gençliğimi gün be gün benden aldınız

Özlüyorum seni çok özlüyorum

Sevgimin çağlayıp akan selini

Susma artık ne olur bir şeyler söyle

Üzdüm se inan ki seni bilmeden

Yeter artık gel naz yapma hasretin yaktı içimi

Yine bir gün bana gel de

Yine mevsim döndü ilkbahar oldu

Yıllar geçip saçıma yağsa da karlar

Yıllar sonra olsa da her gelen bahar hatırlatacak beni biliyor musun(*)

Yıllara yenilmeyen sonsuz sevgimi mısralarda gezinen heceler bilir