Şükrü Yetimoğlu

Aşka yasak koyma artık sevdiğini biliyorum

Aşkın düş olduğunu bilseydim sever miydim

Aylar oldu tek bir satır

Aylar oldu tek bir satır yazmadın hiç sen nerdesin

Baharın gülleri solana kadar bıraktığın yerde bekleyeceğim

Bakışı bir şiir gözleri beste

Bayramı bekledim barışmak için

Besteler kaldı yarım şarkılarda bu akşam

Bulamadım şu gönülden anlayan gönül hasta yürek hasta dil hasta

Bulutlara yükledim özlemini

Çamurlu yollarda hep cefayı çeken kağnı

Çiçekleri kırma dersin

Çok eski bir yareyi yeniden tazeledin

Dokunmayın dünyama bırak çocuk kalayım

Elveda deme sakın bu aşka son verirsen

Elveda deme sakın bu aşka son verirsen

Gideceksen aşkını al da öyle git

Gölge miydin hayal miydin birdenbire seçemedim

Gönüller sevgiden uzak kalmışsa

Görmeseydi gönül gözüm

Gözlerin ilkbahar saçların eylül

Günlerim aylarım hasretle bitti

Hangi yüzle döndün bana

İçimdeki fırtınalar dinmeden yazı gelmez mevsimlere sor beni

Kaybolan ömrümün hazan çağında sen yine bu aşka evet der miydin

Kemanlar ağladı neyler inledi

Ne sen unuttun beni ne ben unuttum seni

Öyle büyük bir aşk yaşıyorum ki kıyamet kopuyor

Özlem çiçekleri ektin gönlüme

Sanki bir cemre düştü solan gönül

Şarkılar öksüz kaldı dudağımda dün gece

Şarkılar sensiz kaldı sazlar sana ağladı

Sen beni bıtakıp böyle gitmezdin

Seni çılgın gibi severken gönlüm

Seni nasıl severim ben bilir misin öğretmenim

Senle geçen günlerimi

Yalan aşk sevgi vefa her şey seninle gitti

Yıllar geride kaldı günleri kime sattın

Yokluğumu bildirme bir gün gelecek dersin