Şeyh Ali Rıza Efendi

Açıldı çün bezm-i elest devreyledi peymanesi

Açılmaz gonce gönlüm gül gibi seyr-i çemenlerde

Aldı aklım naz ile bir dilberin nazzaresi

Alim Allah Azim Allah (Resul-i mücteba nesli Rifai...)

Aşıka cevr ü cefadan ne alırsın bilmem

Aşkımla bu şeb işte perişan olacaksın

Baharistan-ı hüsnün eylemişler aşıkan ezber

Bir şaha kul olmak gerek

Birdir Hak İlah bir Resulullah

Bugün ben sevmişem bir hub ki vasfın edemez diller

Bugün gülzar-ı ümmide kad-i serv-i revan geldi

Çaldırıp çalgıyı rakkaseleri oynatalım

Can bülbülünü seyr-i gülistana getirdim

Cana yine ol nay-ı neva -guyi işittim

Çekme sedd gel kuy-i canane Hisar

Cüda etti beni gerdun o mah-ı mihr-banımdan

Çün doğup tutdu cihan yüzünü hüsnün güneşi

Dağ-ı kühenim tazelenir eşk-i terimden

Dil bestenigarım tel-i zülfünle sana pek

Dil ceyş-i gamınla gehi viraneye benzer

Doldur getir ol badeyi saki bizden sunsun

Durman yanalım ateş-i aşka

Ey aşıklar kalkın tevhid edelim

Ey bu gönlüm şehrini bin lutf ile abad eden

Ey dil-rüba-yı sim-ten

Ey gonce cemalin gül-i handana beraber

Ey kan-ı kerem bende-i fermanı unuttun

Ey mah-ı şeb-i iyd-ı said sendeki şule

Ey padişeh-ı mesned-i iklim-i tecella

Ey sine-i can tir-i nigaha hedef oldun

Ey Vahid ü Ferdüs-Samed

Gelin diyelim şevk ile lailahe illallah

Gelişin aşık -ı küstahını azare midir

Gerçek aşıklara sala denildi

Gülistan-ı şehr-i hüsnün vasf ederken gül güle

Hurşid-i felek nur-i çerağ-ı emelimdir

İşte geldi nevruz bahar

Kesildi tab ü tüvanım mecalim kalmadı sabra

Kuldan sana layık nola

Mecnun kodu sahraları avare ben oldum

Mecnuna sordular Leyla nicoldu

Meyhanede ey dil kati ibrama mı düştün

Münadiler nida eyler gel Allaha gel Allaha

Nar-ı firkat yaktı dil-biçaremi

Nevruz -i bahar erdi nahl-i gül gonce döker

Nuş-i meyle sakıya ref-i hicab ettin bu şeb

Peşrev

Peşrev