Serhat Başar

Açılan goncaya benzer emelim

Aşiyanım dağ değildir göçmeyi bilmem gönül

Aşkın beni mecnun gibi sahralara saldı

Aşkınla tutuştur beni yak nare efendim Muhammed

Baktım şu gönül defterinin sayfası dolmuş

Ben feda etmek dilerken dost için hep canımı

Benim yarim koklanmamış bir gonca gül olmalı

Bir çiçekten yaz umarken geldi eyvah sonbahar

Buseler vad etti mahım

Can bezm-i şerabında müdam oldu müdam

Çehrendeki tılsımda bahar lezzeti gördüm

Derha heme beste end illa deri tü

Dilde neşat var efendim çekerim cevrine hasret

Doğuver gönlüme mest et beni ey şems-i münir

Ey Hüdanın sevgili mahbubu ey fahr-i cihan

Ey mihr-i la-yezalin mehtab-ı müsteniri

Gölgenin düştüğü yerde sürünsem

Hak-i pay-i Mustafa'ya yüz süren mesrur olur

Hayal -i ruy-i dilber cism-i zarımda nihanımdır

Her zaman bir Vamık u azra olur alem bu ya

Hicranla solan ufkuma gün doğmasa derdin

İksir-i azamdır nutk-ı ehlullah

Merhaba ey aşk-ı baki merhaba

Neydi cürmüm bilmem felek esir etti sana

Peşrev

Raşelendirdin şu mahzun kalbimi şuh sen de gül

Sad-pare edip sinemi nezzarelerin hep

Tek sırdaşı vardır ki açar derdini bir bir

Yakarsa düştüğü yeri taaccüb etme giryeme