Selahaddin İçli

Açan bir çiçektin gönül bağımda

Ah eden kimdir bu saat kuytuda

Alev alev gözleri bir şimşek çakar gider

Alnına konan buse gözlerine o bakış

Anlat bana öğretmenim

Annemin kucağında uyudum da büyüdüm

Aşkın rengi varsa eğer sen beyazsın

Aşktan kaç deme gönül belki bilmediğin var

Atatürküm karşımda

Ayrılık var çıkan falda

Ayrılıkta bu sır nedir

Bahara indi melekler seni sordu mor çiçekler

Baharın güzelliğine dayanamadı toprak yeşillendi

Bahçeme fidan diktim yaprakları gencecik

Baktın güldün düşündün anladım ki unuttun(*)

Ben seni ilkbahar gökleri gibi isterim

Ben yeşili severim o baharın kendisidir

Berk geldi o bir şimşek

Bir destan dolaşır Bolu dağının dumanında rüzgarında..

Bir geceden bir geceye sevda erişti niceye

Bir kadın var bu şehirde

Bir kız sarı saçlı erik gözlü fidan

Bir rüzgar saçlarımı dağıtsa uzak limanlarda

Bir sabah bakacaksın ki bir tanem ben yokum

Bir seni bir gülü öptüm gizlice

Bir sevgili vefakar olamadın

Bir şuh gülüşün attı beni bil bu cefaya

Bitmesin bu sonbahar

Bitmez tükenmez bu derd ömür diyorlar buna

Bitti acılarım senin yanında

Bırak böyle kalalım bir dargın bir barışık

Bırak olduğu gibi kalsın

Bu akşam dadaşlar bar oynadı gözbebeklerimizde

Bu akşam erguvan sular durgun

Çalap adem cismini topraktan var eyledi

Can ü gönülden seversen yalvar kul Allaha yalvar

Çek bir İstanbullu nefes dolsun sana rüya

Çektikçe sineye etrafdasın sen cismi güzel

Çiçek nedir görmeden bozkırlara dalmışsan

Cimri mi cimri bu gönül eğer severse

Çini gözler gece gündüz beni gözler bilirim

Çoktan beri bir kız tanırım ben Sarıyerde

Derun-u dil derdi eskiler

Devrildi guruba peşinden nalan sazlar

Diyorum ki her gün bana gelesin

Dün ellerle oynamışsın gülmüşsün

Dün yine durdum o eski sokakta

Durgun suya mehtap gecenin hüznünü ağlar