Salih Berkmen

Ağlamakla geçirdim senden ayrı günleri

Arada bir hatırımı sor diyorum sormuyorsun

Aşkıdır insana kamil namını tevcih eden

Aşkın derin denizleri bendim senin için

Ben bahardan geçtim artık güzde rüzgar beklerim

Ben susuyorum artık geçen zaman söylesin

Bir dağ yeli saçlar duru bir gökyüzü gözler

Birdenbire başlar yaz yağmurları

Bunca geçen yıldan sonra bırakıp da gidemezsin

Bunca özlem yeter sana gönlümde

Diyemem senden uzaklarda neler çektiğimi

Doldurma yeter saki bu akşam efkarlıyım

Durmaz yanar vücudum âh etmeyip neyleyim

Esef etme bülbülüm yine hazan gelecek

Gamlı gönlüm her hazandan gül gülistan istedin

Gönlümün bahçesinde özlediğim bir gül ol

Gözlerinden akıyor sel gibi sensiz yıllar

Hasretinin hüsnüyle aşkıma doyamadım ben

Hayran-ı cemal olmaya cidden emelim var

Her zerrede dünyam dönüyor

İki sevdalı yürek düşlere dalmış ne güzel

İlk göz ağrım son tesellim aşk güvensiz olmuyor

Kenar mahallenin ürkek ceylanı kim demiş ki sana güzel değilsin(*)

Koparamam dalından gonca ise gülleri

Medhal

Nasıl unuturuz geçen günleri

Neden geçip gittin öyle el gibi

Nedendir bu ayrılıklar insanlara kader midir

Nice enginlere daldım nice dardan geçerek(*)

Olmaz olsun gül bağından geçmem artık dargınım

Öyle aşklar eskidenmiş sevgi nedir hiç bilen yok

Öyle bir sevda içimde sen ne yapsan bitmiyor

Peşrev

Rüzgar bağa estikçe çıkar dağlara ömrün

Sayd oldu gönül aşkına ah hayli zamandır

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi (Zülvecheyn'de Sazendeler)

Sen değilsin yürekten beni ağlatan

Sen hangi telin nağmesi sandın ki bu bağrım

Sende çok şey var belli beni sana çekecek

Sensiz geçen geceler içim hüzün doluyor

Toz pembe ufuktan güle tül perdeyi germiş batıyor gün

Vedaya gerek yok

Vefasız bir yar peşinden