Sadullah Efendi

Bezm-i ağyare ne dem ol şuh-i simin-ten gider

Can ü dili mesrur edip ol şah-ı cihanım

Gel seninle yarın ey serv-i revan

Gönül tab-aver oldu şimdi manend-i meh-i taban

Her ne dem huban ile bezme o verd-i ter gelir

Hiç sorma sakın hal-i dil-i zare karışmam

Hıram et gülşene guş eyle arardan müdarayı

Kametin nahl-i gül-i zibendedir

Nice vasf(eylesin-etmesin) zatın sühandan