Rıdvan Tandoğan

Ansızın karşında görürsen beni

Bahar olur benim kışım mutluluktan döner başım

Benimle ağlayıp benimle gülen vefasız sevgili şimdi nerde

Biz günahkar kullarız Tanrım bizi bağışla

Bu Leyla başka Leyladır

Bu sabah yağmurla uyandım erken

Büklüm büklüm şu yollar beni sana getirmeyecek

Çimen gözlüm buğday saçlım sevgilim

Dünya fani ömür çok kısa dostlar

Ela gözlüm mahzun olma gel kapında

Ellerimi tutup yalanlar saydın

Eserken sahilde güzel bir meltem eriyor şu gönlüm bil ki kederden

Ey sonsuz çöllerin garip yolcusu nedir telaşın neden yol gözlersin

Gidersen bırakıp beni çöllere

Gönlüm ağlamaklı efkarlı bugün

Güneşin doğduğu yerde misin

Hani ellerimi tuttun ya bir gün

Her günüm kapkara zindan gibidir

Hüzün yağmurları doldu gözlerim

Korkmam seni sevmekten sonu ölüm bile olsa

Ne beni üz ne kendini yüreğimden al sevgini

Ne o ağlıyor musun yanık yanık ağlama öyle

Nedir senden çektiğim senelerdir sevgilim

Sana bu satırları sonbahar gecesinin felç olmuş köşesinden yazıyorum

Sana gelmek için yol yok mu sanki

Sana hasret ölmekse bu dünyada kaderim

Seher vakti esen yeller bana seni hatırlatır

Sen benim aşkımı bilinceyedek davetsiz habersiz gelinceyedek

Şen gülüşün dans ederdi baharda

Seni candan sevmiştim sana gönül vermiştim

Sevgilim güvenme güzelliğine

Sevmek başka sevilmek bambaşka şey

Sitemler ederken haklı olsan da

Sırılsıklam (Seni candan) sevmiştim sana gönül vermiştim

Sular seller gibi geçip gittiniz

Tanrıma şükür olsun seni gördüm düşümde

Yeryüzünde meleksin nadide bir çiçeksin

Yine geldin aklıma yine bütün gücünle

Yine ne var ne bu dargın bakışın ne dedim de seni üzdüm bileyim

Yüzüme bakma öyle bana birşeyler söyle