Rıdvan Keskingör
40 eser
Akan sel gibiydim ben yıllar önce
Aldığım nefesim içtiğim susun
Aşkımı sır tuttum senden gizledim
Ayrılırken çok yakarmış döktürürmüş gözden yaşlar
Baharım tükendi hazana döndü
Bedenimi yaksa hasret ateşi
Bir başka bahardın sevgi bağımda
Bir gariplik var zamanda dostlar garip eller garip
Bulut bulutsa gözlerim inan ki senin yüzünden (*)
Çaresi yokmuş bu derdin gayri lokman neylesin (*)
Dermansız dert oldun aşk otağımda
Dillerde gezer adın ben seni tanımadım
Geçtiğim bu yollar sana gelmezse
Gel de otur şöyle yanı başıma
Gönlümde saklarım senin sevgini
Gönüle düştü mü sevgiden ateş
Gözümden gönlümden sevgimden ayrı
Gözünden ırak oldum gönlünden etme ırak
Gurbette geceler uzundur diye
Hangi meltem alıp getirdi seni
Hasreti çekilmez sandığın zaman
Hasreti kederi bana bıraktın
Hiç kimsede gerçek aşkın yeri yok
Kalbine yazmışsın adımı benim
Kaybettim kendimi bu aşk yolunda
Koy göğsüme başını şarkılar söyle bana
Mektuba damlayan gözyaşalrını yüzüme sürüp te hayale daldım
O yalan sevginle kandırdın beni
Renk versin bakışın solan yaprağa
Sabırla geçirdim uzun yılları
Sana olan sevgimi sözlerle anlatmak zor
Sanaymış inan ki yalnız hasretim
Sen ayrılıp gidersen geri dön gel diyemem
Seninle ansızın göz göze gelsek
Seninle tattım ben hep mutluluğu
Silmiştin sen bir zamanlar içimdeki hüzünleri
Tanrı yazmış kaderime başkasını sevemezsin
Ümitlerim yıkıldı sensiz gelen gemiyle
Unutalım geçmişi gel anı yaşayalım
Yeniden başlarken ben bu hayata