Rauf Alanyalı

Akşamın sessizliği inmiş mavi sulara

Akşamın sessizliği inmiş mavi sulara

Aşıkınım bil ben senin

Bin türlü güzellikler yerde gökte denizde

Bir aşkın hikayesi ayrılık masalı bu

Bülbüller öterdi gezdiğin yerde

Çiçekler açardı gezdiğim yerde yasemin güllerin kokusu nerde

Dönemem artık sana yorgunum vurulmuşum

Gecelerden gelen bir ses duyarım

Gönlümde salına salına gezen güzeller

Gözgöze bakıp o gözlerle başka gözlere

Her şarkının içinde sizlersiniz yaşayan

Her şarkının içinde sizlersiniz yaşayan.

İçimde şarkılar söyleyen kim var

İçin içimle konuşuyor içinin lisanından

İstanbul ufkunda erimiş akşam

İstanbulun sabahı Küçüksu Vanıköy den

Kara kara kirpikler kömür gibi sürmeli

Koyu mavi su gibi akmakta zaman

Maviden mavi akar Boğaziçinde sular. (ISTANBUL)

Ne açan goncada renk ararım ne öten bülbülde ses ve nağme

Ne bir dost ne yabancı kimseden bir nefes yok

Özlemli bir bekleyiş gözde yaş kalan bende

Pırıl pırıl gözlerin dudakların ellerin

Seni dinlerken silinir içimdeki gamlar

Seni sevmek güzel şey ayrılık çok acı

Seni sevmek güzel şey düşünmekse çok acı

Sensiz doğar gün batar

Sevdim seni bir kere zarar olsa kar olsa

Sevgiden senden uzak bilinmeyen yerdeyim

Şimdi sen uzaklarda bilmediğim yerdesin

Ufuklarda bir alev tutuşdu yine akşam