Raif Somer

Al git al git beni sevda rüzgarı mevsim bahar olan ellere düşür

Alnımda gül gibi kaldı busesi

Artık yetişir girye-i hicranımı dindir

Ayırma beni senden yaradan

Ayrılırken yanağımda gözyaşının izi kaldı

Azrail alır canımız

Başım dedi dinlen gönlüm dedi koş

Bilmem ne geçer eline aşkın beni deli eder

Bir aşka düşmüşsen eğer hiç olur mu çoğu azı

Bir çift yeşil gözün seyrine daldım

Bir zamanlar dünyada gerçek sevgiler varmış

Buğulanan hayallerde geçip giden

Ey aşıklar ey aşıklar mezheb ü din aşktır bana

Gideceksen git ama beni bir dinle de git

Goncaya gülü kadar bana sen uzaksın

Gönlümde gizli sevda

Güller koymuşsun vazoya

Hangi dağ ardına kaçıp gittiniz

Hasret yüreğimi böyle yakınca

Hasretin dağlar kadar aşsam desem aşamam

İki gönül bir olunca dünyada bir başkadır yaşamanın tadı

İki kalpten bir kalp olduk sevgimizi bölemezsin

İstemem bin güzel sevmesin beni

Karanlık dünyamda doğan güneşsin

Kırık kalbim sende kalsın

Ne kadar çok özledim bilmem ki neredesin

O güzel gözlerin buğulandıkça

Rüya gibi o gülüşün gelip gidip süzülüşün

Sabah olana kadar sayıkladım durmadan

Saçların ırmak olup omuzlarından aksa

Sende bugünlerde garip haller var

Seni ilk gördüğüm o günden beri

Seni yağmurda mahzun yorgun bulup getirdim

Tomurcuktum açmamıştım dermeseydin ne olurdu

Yapmacık çiçekler açan yüzünü görmez olaydım

Yüreğim sığmıyor bugün içime