Özgen Gürbüz

Açlıktan değil halsizliğim bükük se boynum sümbüller gibi

Ateş alevde değil asıl közde gizlidir

Bana gel sevgilim ol kalbime gir diyemem

Beni gönlüne alsan orda uyuyup kalsam

Bir beni sığdırsan o küçücük kalbine

Dünyamız güzel dünyamız bizim haydi gelin çocuklar

Gel sevgimle çiçeklenen gönül

Gönlüme bu sevgin düştü düşeli

Güzel gözlüm şirin sözlüm sevdim ah seni

Hasret makamında bir şarkı söyle gözlerim ellerim ruhum ısınsın

Kömür gözün aklım aldı aklımı balam

Medhal

Medhal

Ne hallere düşer insan sevince

Saz Semaisi

Sen hangi telin nağmesi sandın ki bu bağrım

Sensiz bir gün daha geçti ömürden

Sine üryan geldi saki meclis artık tarümar

Verdiğin busenin tadı gitmedi sıcaklığı hala dudaklarımda

Yaprak yaprak döküldü zaman denilen yıllar

Yaz gününde ne bu ayaz tebessüm et canım biraz

Yeniden doğarım görsem yüzünü (GÖKKUŞAĞIMSIN)

Yıllar oldu şu gönlüm sevda nedir bilmedi