Osman Ülkü

Anlatmaya çalışsam söylenmez biliyorum

Aşıkların sesiyle seslendin duyamadım

Bana aşktan söz etmiştin

Bana öyle dargın bakma güzelim

Başını eğmezdin görünce beni

Benim dünyam oldun bak ne olur etme yazık

Bir bakışın yeter bana seviyorum canım benim

Bu mu senin aşk dediğin yakıp gitmek var mı öyle

Fırtınalar kopar şimşekler iner kararır gökyüzü yüreğim gibi

Geldin gönül bahçeme güller açıldı renk renk

Gönül bahçemde esen rüzgarda sevdamı saran bir özleyiş var

Gözlerde bakış gibi nehirde akış gibi

Kırmızı gül goncası sanki o al dudaklar

Köle midir herkes sana

Nazın işvenin de bir sınırı var

Ne zaman ayrılık saati gelse bir gariplik çöker içime hemen

Perişan sümbülü var katmer katmer gülü var

Sakın kınama sen beni aşkı bilseydim yanmazdım

Sana bir çocuk gibi kanmıştım senelerce

Sen başıma konan bir talih kuşu

Seni sevmekle geçiyor zaman

Suya hasret çöl gibi sensin tek ihtiyacım

Vücud akan bir sudur Adem bir umman kızım (KIZIMA)

Yine akşam yine gurbet yine başımfa efkar

Yılların yorgunu güzel İstanbul