Osman Ergen

Ateş söndü küle döndü gonca açtı güle döndü

Ayrı düştük diye sakın ağlama

Bakma bana öyle küskün

Bana neden öyle baktı gözlerin

Bayramı bekledim barışmak için

Bunca yıldır bir meçhule gittim sana geliyorum

Çiçek oldun açmadın ateş oldun yakmadın

Çok çekici yakıcısın olursa bu kadar olur

Diyorsun yetti hasret yolda kaldı gözlerim

Dünyada yaşamak gülmek neyime

Elveda dediğin an bu aşka son verirsin

Gece gündüz her gün ağlamaktan sa

Gözlerime kilit vursan gönül gözüm görmez değil

Güneşi arayan çiçekler gibi

Hasretin yerini sevgin almadı

Hata kusur aramadan hasretinle yaşatmadan

Her şeyin kararı var bu kadar da olmaz canım

İçimde sonsuz bir yas var

İstemem gönlümde goncalar güller

Küsüp te gidecek sanki ne vardı

Mutluluk arıyorsan küçük bir umut yeter

Neden ayrı kaldık böyle bir soruyu kim çözecek

Rastlarsan gözleri yaşlı oğluna

Sen beni bıtakıp böyle gitmezdin

Sevgi dolu dünyadan masallardan anlat bana

Sevmek tanrı nimetidir seven bilir sevmeyen hiç

Sonu yok bu yolumuzun

Tükenmeyen yollar gibi

Tutunacak dal ararım sığınacak yer sorarım

Yıldızlar oynaşır bakışlarında

Yıllar geride kaldı günleri kime sattın