Osep Ağa (Ebeyan)

Ateş-i aşkınla cana oldum divaneden beter

Çün seher seyrana tenha ol kadd-i dil-cu çıkar

Dehr içinde görmedim cana sen gibi nigah-afet

Dur etme yanından asla bendeni ey kaş-ı keman

Ey meh-i nazım sana dil bendedir

Eylesen de cevri yok ey meh hata

Gel bezme bir şeb ey nazeninim olalım hem-dem (Gül mevsimidir..)

Görüp hal-i perişanım

Gül mevsimidir gerçi dil azade değildir (Gel bezme bir şeb...)

Herkese mihr ü vefa uşşaka naz etmek neden

Jale-veş bir gonce-i ranaya düştü gönlümüz

Mürg-i dilim görmedim çok zamandır

Ruz u şeb bu cihan içre eyledikçe geşt ü güzar

Takat getirmez bu felek

Taliim Merihdir kevkeb bu ya

Yine bir serv-i kad dilber alubdur bu dil ü canı

Yitirdim ben gül-i ranamı aman