Oktay Tem

Bilmem hatırlar mısın ikimizde çocuktuk

Bir bakışla benim kalbimi çaldın

Bir başka bakıyor bir başka bugün

Bir güneş gibi doğdun karanlığıma

Bir yalnız kalbim vardı hep hayalle yaşardı

Geçmesin sıcaklığı dudaklarından

Gölgen oldum süründüm hep ardından

Gördüm seni gördüm de o gün kendimi bildim

Hüsnün görünür dem-be-dem ayine-i dilde

Kaç yıl oldu güzelim senden ayrı düşeli

Kelebekler gibisin gönlüme konuyorsun

Küçüktüm yıllarca çektin nazımı (ANNEM)

Seni öyle özenmiş ki yaradan

Şimdi hasret bu gönül bir gülün busesine

Solmasın incinmesin hep yaşasın aşkımız

Şu yorgun gönlümde bir gonca açtı

Yeminim olmazsa çoktan arardım

Yine bir sonbaharda sensizim biliyorum (DÖNMENİ BEKLİYORUM)

Yoksan eğer şu çiçekler solsa da bir solmasa da