Nuri Halil Poyraz

Ah o gönül hırsızı verir içime sızı

Andıkça bütün ömrümü ruhum yine ağlar

Artık yetişir şimdi yeminlerle de kanmam

Aşıkım her gördüğüm dildarı etmem intihab

Aşıkım her gördüğüm..(BU ESER KURDİLİHİCAZKARDIR)

Ateşiyle yanıyorken yüreğim

Be-hey zalim nidersin sen

Ben giderken ekinleri gök idi

Ben görmedim böyle güzel

Ben seni sevdikçe sen benden kaçarsın sevgilim

Bilmedim hicranımı dindirmeyi

Bir gonca-i terdir o peri-çehre nigarım

Bir neşe umdu gönül serapa keder oldum.

Bir ömür ki aşkı yok sevdası yok

Bu gece o ince yüzün ve dalgalı saçlarınla

Bülbüller emel nağmesi saçmıştı bağında (*)

Çamlıca yolunda aşıkı kolunda

Dilde derd-i iştiyakı çekmeğe takat mı var(4-5 iki nüsha)

Düşünme öyle derin at arkana kederin (**)

Ey bad-ı saba yare varıp hslimi söyle

Ey yar-i canan sana imdad edecek yok

Geçti hüsran ile ömrüm ne zevk kaldı ne heves

Geçti sevdalarla ömrüm ihtiyar oldum bugün

Gel gör ki nihanhane-i dilde neler oldu (*)

Girelim bahçeye güller bizi aguşuna alsın

Gittin gideli ben deli divaneye döndüm

Gittin gideli bir haberin almadım hala

Gölge gibi dolaştım ardından adım adım

Gündüzüm karanlık gecem uykusuz (*)

Hasretin ayan gönül

Hayalin evvelce kurdum

Her seher zından-ı zulmet nalegahımdır(**a)

Hiç sorma sakın hal-i dil-i zare karışmam

Hicranla tutuş bağrını yak gözyaşın aksın

İstanbula gel sensiz harab işte Boğaz da

İzmirlinin cumbalıdır kafesi

Kalb-i mecruha haber verme sakın yaresini

Karadeniz uşağı belindedir kuşağı

Kına mı yaktın eline Emine

Meclise gelirsin neşe saçarsın

Nerde o neşe ah o şen günlerimiz

Neşe-mendim sureta sirette ben mahzun muyum

Niye mahzun duruyorsun öyle

Orağını haydi kavra gül Emine nar Emine

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev