Nurhan Hekimoğlu
60 eser
Acı bir parça bana kalbimi şevkatle uyut
Aklımda o tek buseyi beyhude mi tuttum
Al da bir ayine bak gör var mıdır hiç bir eşin
Anılarla başbaşa geçer haftalar aylar
Arttıkça bu derdim kederim hep seni andım
Aşkın bana her zevkini tattırdı o şen kız
Avare gönül lutfunu bir gün görecek mi
Bahçemdeki son goncayı rüzgar koparırken
Ben ölürsem acı bir parça bana derdimi çek
Bir gonca idin gönlümün en gizli yerinde
Bir gün gidecektin bunu her an biliyordum
Bir gün yaşadık atırası yıllara erdi
Bir şarkı sazın telleri üstünde hüzünden
Bir şuh-i afet gönlüme girse
Çaldıkça benim şarkımı kanunda güzel kız
Çamlarda dolaştıkça hayalinle yaşardım
Derdim nice bir sinede pinhan ederim ben
Dudağından bana tattırmadı aşkın tadını
Dün eski bir albümde onun resmini buldum
Erdekte geçen hatıralar hep unutulmuş
Firkatte ne var gönlümü hasretle erittin
Geçtiğin yolları gezdim yine ruhumda sesin
Göğsünde açılmış iki goncayla baharsın
Gönlümde yanar aşkın o envar ile narı
Gözünün rengine kandım da sana bağlandım ezelden
Hala kederliyim o ayrılıştan
Her derdime mahrem ki sen oldun olacaksın(**a)
Her halimi sev gel de avut gönlümü artık
Her hatıra ruhumdaki hicranı eritti
Her şey bana bir tatlı hayal şen sesinizden
Her şey gibi bir tatlı hayal kaldı o günden
Herkes daha matemli ki yok derdimi anlar
Hicrana nasıl katlanacaktım
İçimde sevgini artık uyutmak istiyorum
Kaç yıl o kadın ruhuma sevda diye akmış
Kaçsan beni yaksan sana hasretle bayılsam
Kan ağlar iken celb-i terahhum emeliyle
Karşımda durup halime çok bakma bu akşam
Mehtaba açıp derdimi inlerken uzakta
Mehtabın aksi gözlerinde bu akşam
Munis nazarından dökülen vade inandım
Nerdesin Ayşen nerdesin bana çok uzak mısın
O vefasız sevgili şimdi bilmem ki nerde
O yeşil gözlerinde buldum ben ilk aşkımı
Parlar coşarım sen beni ateşlere yaksan
Parlayan gözlerimin nurunu sensin yaratan
Saçların tatlı ela gözlerin hep oldu hayal
Sagar ile saki sana sunmazsa sürurun (*)