Niyazi Ersan

Ben hazan yaprağı yerlerde ve sen taze çiçek

Güzelim gel yine mehtapta kurup tahtımızı

Hülyalı yaz akşamları renginle donandım

O güzel gözleri baktıkça içim kıskanıyor

Sarıyor ruhumu bir kor gibi candan bakışın

Sönmekte gurubun izi dem dem yüreğimde

Yine hülya dolu sevda dolu manalı derin