Nikoğos Ağa

Akşam olur güneş gider şimdi buradan

Aşıkları inandırır yalan vad ile kandırır

Aşkınla sinem dağlarım

Bana hem-dem eyleyen ey gam seni

Bari felek ben yüzüne söyleyim

Beyhude aşkına yandım efendim

Bir güzele ben de gönül bağladım

Bir nigah ile beni ey dil-rüba

Bir şuh-i sitemkar beni saldı yine derde

Bir tıfl-ı yosma-eda hem bi-menend

Bir yana eğdir fesin ey nev-civan

Bülbüller eylesin feryad

Çerha istiğna eder nem var benim

Ciğerim paresi goncem bizi teşrif edecek

Dil verdim ol gül-gonce izare

Döker kaküllerin sünbül

Düştü gönlüm bir dilbere

Ey aşıkım gel dermanını ara

Ey çeşm-i ahu mehlika cürmüm nedir söyle bana(5 iki nüsha)

Ey gonca-i gülzar-ı nevaziş

Ey mah-ı(şah-ı) melek-huy kadd-i bala-yı ferahnak (*c)

Ey melek-hub hayal -i kemteri

Ey saba esme nigarım uykuda

Ey şuh-i afet darıldım gayet

Eyledin bunca zaman ah gönül

Gel aşıkım gel dermanım ara

Gel gezelim kolkola ey nev-civan

Gel unuttuk sohbet-i meyhaneyi

Geldi safa can ü dile

Gerçi milkim ettin amma reşk-i sur

Gidiyorum gözyaşımı dökerim

Gönlüm seni özler heman

Gördüğüm gün ruyini ey mehlika

Gördüm seni oldum esir

Görmek müyesser olmadı mahım

Gülşene teşrifini ey gül-izar sakladın

Güzel senden yad olalı etmedim bir dem safa

Hayalin didede ateşler bıraktı canıma

Hem sevip hem yakadan attın beni

Hoş yaratmış bari ezel (4. İki nüsha)

İftiharımdır bilir Rabb-i gani

Malakofdan giyme meram

Meh-cemalin görmek için ağlarım

Mest-i zehr-i firkat-i hicranınım

Nar-ı firkatle yanar canım benim

Nev goncesin bu dil hezar

Niçin a sevdiğim niçin

Niçin nalendesin böyle gönül derdin nedir söyle