Nezihe Becerikli
9 eser
Bir inleyen nağmeyim tanburunun telinde
Gönlümün bahçesinde henüz bir gonca gülsün
Gönlüne girmek imkansız amma
Mazimi unut gel kalbime koy başını
Nerde ateş-i aşkın vadin nerede kaldı
O elem dolu günler geçti bir bahar oldu
O yeşil gözlerine gönlüm takıldı kaldı
Sana içten bağlandım bir ilah gibi taptım (*)
Yazık ümitlerime bir çiçek gibi soldu