Neyzen Rıza Bey

Ahu zi tü amuht be-hengam-ı deviden(**Eksik)

Aman ey yar-i cefa-pişe nizar etme beni

Azme kasdettim Nihavend semtine

Bahtım o kadar kara ki tarife mahal yok

Bak bak şu melek çoban mı olmuş

Bezm-i gamını sahn-ı gülistana değişmem

Bırakıp cismini yad ellere canım gidiyor

Düşeyim der iken eyvah vefalısına

Ey gonce-i bağ-ı eda

Ey nahl-i gül dilber peri

Ey nâme sen ol mâh-likâdan mı gelirsin

Ey saba pek esme canan uykuda

Ey tıfl-ı naz-ı bi-bedel

Eyyam-ı safa geçti diye ağlama bülbül

Gam zamanında gerektir ah ü zar

Geçen şimdi bu yerden bad-ı ömr-i bi-kararımdır(**)

Gel gel dil-i pür-zahmıma çare-i can bul

Gönlüm aldı bir nihal-i dil-nevaz

Mahveder her neşeyi üftadelik dildadelik

Mecnuna döndüm aşkınla cana

Ne bağın hasretindendir bu ah ü zarın ey bülbül

Ne garip ses veriyor şu dereler

Neydi maksudun senin bu hale koymaktan beni

Nice demdir gülnihalim dideden oldu ırak

Pek tazesin amma senin yoktur eşin

Sahba-i lebin ağzıma ver cam-ı cem-asa

Sahn-ı çemen geşt ü güzar eyledi bülbül

Söyle ey şuh-i Nihavendi-eda meh-ru melek

Süz gözlerini dil yine sevda ile dolsun

Urdu feleğin sinesine dağ ile hasret