Nevzat Demir
14 eser
Beni koyup giden cefacı dilber koyduğun yerlerde duramıyorum
Bir ümit meltemi dağıtır tasa
Biri vardı sevdiğim ta mektepli çağımda
Bu nasıl ayrılık bu nasıl veda
Dert edinme her şeyi böyle yazmış yaradan
Dilimde bir şarkı var hep seni hatırlatır
Gülle hem bezm-i visaliz gerçi har olsak da biz
Her seher goncalar açtıkça solan gül dökülür
Ne gelende ümit ne gönülde sefa
Ne ufku delen kızıl güneşin rengini al
O yosun gözlerinden beni yoksun bırakma
Saz Semaisi
Söylenmemiş şarkılarda yaşanmamış anılarda
Yine gurbetle yanan akşama aç pencereni