Nebahat Üner

Aşkınla öldürsen de mahvetsen de beni sen

Avare gönlüm sana düştü düşeli

Bahçenin güller açan semtine düşmezse yolun

Benim sendin enisim bi-menendim

Bir gün seni görmesem harab olurum

Bir güneş doğar sanırım seni gördüğüm gün

Çok güzelsin amma sevemem seni

Coşan bir deniz gibi busen geldi aklıma

Dert bağrımda kanarsın

Gel bu akşam erkence gün de mateme büründü

Gönlümün bir tek kızı bilerek sevdim seni

Görsem yüzünü gözünden nur saçılır

Güzel İzmir bağları tütüyordu gözümde

Hoş sesini duyunca yanıyor kalbim

Kalbim üzgün yine beni bırakıp gittin ellere

Ne sor bana ne söyleyim kalbimdeki hicranımı

Nuru sensin kalbimin gönlüm sana divanedir

O mavi gözlerinin ateşiyle yandım ben

Onun güzel gözleri tatlı tatlı sözleri (Hatıra)

Saz Semaisi

Seni ben bak hasretle andım ah yine bugün

Seni bir kerre gören her zaman görmek ister

Sensiz günüm geçmiyor öldürdü beni keder

Sensiz yaşamakdan ise bence ölmektir muhal

Sevdiğim gözden nihansın vefadan yok hiç eser

Sevgin dolu kalbimi sana bir açabilsem

Söyle bu sönen bahçede kalbim sana neyleyim(neyleyeyim)

Zannetme unuttum seni dil-suz u elem-saz