Musa Kumral

Benim sevgi yumağım hep küçük yavrucağım

Benzeri yok o sendeki gözlerin

Bir tanem orkidemsin içimde gizlenensin

Çağlayan bir su olup şarıl şarıl aksam ben

Canımdasın kanımdasın gölge gibi yanımdasın

Gecem gündüzüm bir oldu anılarım hep sır oldu

Gel gör ki hazan ruhuma hicranını sardı

Gönül sevdiyse seni söyle bundan ne çıkar

Gözümde bir gül idin

İçimde bir ateş var sönmek bilmiyor

İstesem mümkün mü yeniden sevsem

Keklik bayırların nazlı dilisin

Mevsim artık sonbahar

Ne zaman istersen gel sevinirim

Niye gittin sevgilim öyle uzak ellere

O siyah bakışlarınla beni enginlere sal

Sen her zaman gönlümde gonca güller gibisin

Seni ben mümkün mü yeniden sevsem

Seni sevdim güzelim unutmam mümkün değil

Yağmurları getiren bulut gibisin

Yıllarımı sana verdim kıymetini bilemedin

Yollarını bekledim bir gün gelirsin diye