Muhlis Sabahaddin Ezgi

Adın ne " Dertli Kerem"

Aman aman Gül Fatma

Aman Esmam aman canım yosmam aman

Bahar geldi gül açıldı aşka geldi bülbül şimdi

Bakmayınız saçım ak gönlüm taze bir yaprak

Bezminde senin bir gece mey nuş edebilsem

Bir gün olur okşar dili ümid-perver gözlerin

Bir siyah gözlü kız gördüm gayet cilveli

Bir yeşil gözlü kız gördüm Bursada

Çok yaşa sen Ayşe

Dil ruyine bakmaktan usansın mı efendim

Dün gece saz meclisine neden geç geldin

Dün sen yine sazınla benim gönlümü aldın

Eminemin onbeşe vardı yaşı

Ey benim bahtıyarim gönlümün tahtı yarim

Gönül kimi sever ise diyorlar ki güzel odur

Gücendim ben sana unuttun artık beni

Gücenmiş bana yar anladım bakışından

Güzel kuşum söyle neden kederlisin

Hatırla ey peri (sevgilim) o mesud geceyi

Karadeniz Karadeniz gelen düşman değil biziz

Kerem ile Aslı

Kondu bülbül sarı renkli bir güle (Çaresaz Operetinden)

Kuyudan çektim suyu

Muhabbet nazlı bir kuştur

Müjgan gibi hicran oku ta kalbime geçti

Neden bilmem bu iptila

Neden gücendin sen bana

Nerdesin Ahmet yeter artık insaf et

Neredesin Ahmet (Ayşe'nin Duası)

Ömrüm Ahmet ruhum Ahmet

Onsekiz yaşına basmış tam sevgi çağı

Öpeyim gül yanağını (ağzını gel) gonce-i ümmid açsın

Oturmuş testi elinde çeşme taşına

Pek özledim sesini çok var görmedim seni

Pencerenin perdesini aç bana göster yüzünü

Tam bir ay mehcurum senden

Titriyorken dudaklarımda adın

Üç yıl beni sevdanın ipek saçları sardı

Yaşadığım eski güzel günler

Yeşillenmiş Ödemişin bağları