Müfit Kuraner

Akşam yine toplandı havz üzerinde ( I )

Anlattı erenler bir bahar değil

Aşk bir ilahi duygu kader

Bahar meltemisin esiverirsin

Bahçemde bir bahar günü açarak

Bilmem bu gönülle ben nasıl yaşayacağım

Bilmem gelecek günlerimiz

Bir bakışın bir gülüşün bir tatlı söz bir gülen göz yeter bize

Biz kalender meşrebiz (Kalenderler Şarkısı)

Coşan şevkimizin son bu özge faslında

Dönüverdi talih bu ya ela gözlüm gülümsedi

Geldi bir gözleri ahu meclis-i meyhaneye

Gözlerin aşkımın nazar boncuğu (NAZAR BONCUĞU)

Gücendim sevgilim gücendim ben sana

Güldümse inanma bil ki bu gülüş

Hülya dolu mor fundaların kuytularında

İçtik yine biz dün ahbab ile gölde

Kader diye karşıma çıkıversen ne olur

Nadir bulunur zümre-i nisvan arasında

Ne olur şimdi o gittiğin yerden bir gönül dolusu sevgilerle gelsen

Niye gelmezsin efendim niye insafa sen ah

Ömür bir top yün yumağı

Oyun Havası

Oyun Havası

Sana çirkin dediler düşmanı oldum güzelin

Saz Eseri

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Seni sevmek ne kelime (GÖNÜL)

Sevda ehli dağlar yıkar

Sevdaya gülen gül dudağın ömre bedelmiş

Sevgilim bu sonsuz gururdan vazgeç

Tükenir mi Erciyesin doruğunda kar güzelim

Tutmaz olsun dizlerim

Yazdan beridir ot bürüyen bahçede bir gün..

Yediveren güller gibisin

Yol işte çemensiz ve çiçeksiz ve karanlık

Yollar sana sevinç bana hüzün verecek

Yüzüme sert çizgiler çekti senin adını