Mevlana Celaleddin-i Rumi

"Ey kıble-i ikbâl-i cihan hâk-i deret"

Aferin ey mah-ru ber can-ı tü (AYİN)

Aftab imruz ber şekl-i diğer taban şudest

Akbeles saki aleyna hamilen kesel müdam

An heme goftim lik ender-besiç

An subh-i saadetha çün nuri fegan öyet

Ankes ki türa dared ez iyş-i şikem dared (AYİN)

Ankeski türa dared ez iş şikem dared

Aşıkan der kuy-i canan essala (AYİN)

Aşıkan laf ez "tebarek Rabbenal-ala" zenend

Aşıkan-ı kül niy uşşak -ı cüz

Aşk-ı ender fadl ü ilm ü defter ü evrak nist

Aşkast tarik-i rah-ı peygamber-i ma (*)

Aşkınla ışıldadım yüceldim hem de

Ateş nezened der dil-i ma illa Hu

Ateş nezened der dil-i ma illa Hu

Ateş nezened der dil-i ma illa Hu

Ateş nezened der dil-i ma illa Hu

Ateş nezened der dil-i ma illa Hu (*)

Ateş nezened der dil-i ma illa Hu (*)

Ateş nezened der dil-i ma illa Hu (*)

Ateş nezened der dil-i ma illa Hu (*)

Atyabülamari ömren fi tarikil aşikin

Azmi an darem ki mihmanet künem

Bana sen can ü cihansın ne edem can ü cihanı

Baz amedem baz amedem (AYİN)

Ben aşkı senin tüm kemalinden aldım

Ben ben değilim sen de ne sen

Bir ormanda yaşayan pek çok küçük hayvanın

Bişnev ez ney çün hikayet miküned

Bişnev ez ney çün hikayet miküned

Bişnev ez ney çün hikayet miküned

Bişnev ez ney çün şikayet miküned

Bişnev ez ney çün şikayet miküned

Bişnevid ez nale -i banki rebab (AYİN)

Bu sararmış çehremi gör gör de bir şey söyleme

Can bedende sağ iken Kurana bend-i Bariyem

Can besi kendi vü ender perde-i zanki mürden (AYİN)

Can bezm-i şerabında müdam oldu müdam

Can bu tenden gitmedikce pervaneyim Kurana ben

Canımda tenim bil ki edebdir ey efendim

Derha heme beste end illa deri tü

Dilberi vü bidili asrarı mast

Dildeşinden ayrı düşse dilde neşe güç olur

Dinle neyden kim hikayet etmede

Dön de gel sen bir daha gel ne olursan ol da gel

Dünyada ahirette de mevcut tek odur

Duş-i reftem der miyan-ı meclis-i sultan-ı hiş (AYİN)