Mete Cevahir

Alev alev yanıyorum kül olmadan söndür beni

Artık hasretim değilsin benim

Az mı bekledim seni ben

Bir gün aklıma eserse sorar da bulurum seni

Bir zamanlar seni ben çılgın gibi severken

Bitsin artık bu ayrılık dinsin gözde çağlayan sel

Daha henüz aşkımız almamışken demini

Darılma hiç sitem edip selam verdin almadın ki

Gidiyorsam dönmem zannetme sakın

Gitmiyor kulağımdan sevgilim diyen sesin

Gölgenizde yer verin salkım söğütler dedim

Gönlüm seninle hala gözlerim hep yaş dolu

Gözden uzak olanlara gönülden de uzak derler

Gözlerimde bir ışık dilimde hep nağmesin

Gün geçti ay geçti sene geçti gideli

Hani bendim sevdiğin herkesten gizlediğin

Kaf Dağının arkasında bir peri varmış

Kopardın gönlümün nazlı gülünü

Nasıl geçti seneler aktı gitti sel gibi

Ne girme diyen vardır ne de dinleyen

Ne kadar güzelmiş beraber olmak

Niçin nalendesin böyle gönül derdin nedir söyle

Oya gibi incesin dağlar kadar yücesin

Sen Nisansın daha ben sarı Eylül

Taht kurdun güzelim gönlüm içinde

Yağan karda doğan günde hep sen varsın bu gönlümde