Medeni Aziz Efendi
41 eser
Bahçede gördüm üç güzel
Ben ne ettim sana bilmem ah felek
Bir nev-civan oldu peyda
Civansın sevdiğim hem dil-rübasın
Çıkıp arz-ı cemal eyle bahare
Değmesin bu yareme ağyar eli
Dem-a-dem dide giryan oldu sensiz
Dilberan içre menendim yok ben ancak bahtiyar
Dün gece vaslınla kıldın neşe-mend ey meh beni
Ederken ol peri-peyker tekellüm
El-aman ey nur-i didem el-aman(**a)
Endamı güzeldir gayet
Ey çerh-i sitemger dil-i nalana dokunma
Ey gül-i bağ-ı nezaket dil-nevaz
Ey muhabbet ateş-i hicrane yakma canımı
Feda olsun sana bu ten
Gonca iken soldu gönül hey
Görmüş değil mislin felek
Gözüm nuru canım benim
Hıram-ı yar çemende tarab-dih-i candır
Kaderin ahkamı kolumu büktü
Kendine niçin emsal ararsın
Kerem eyle mestane kıl bir nigah
Kirpiğinin uçları deldi dil-i bi-çaremi
Kırdı geçirdi beni sadme-i dehr-i deni
Künc-i gamda bi-mecalim ey peri şad et beni (*)
Ol kadar yalvarırım yar rahmetmez
Ol meh beni hiç sormuyor
Oldu bülbül gülsitanda neğme-saz
Padişahım olsun efzun ömr ü şan ü şevketin
Sana ey yar-i hal- agah
Sen verd-i bahar-ı hüsn ü ansın
Sevdi gönül bir dilberi
Sevdiğim ince beldir
Suziş-i aşkın ile ey meh heman...
Taliim bir dem bana yar olmadı
Tel kırar zülfün tararken şanesi
Ümidim kalmadı ol nev-civandan
Vazgeçip naz ü edadan daima
Yakan her dem derunum ah nar-ı iştiyakındır
Yar açtı taze yare sine-i sad-pareme