Lemi Atlı

Acırım aşık olup da yanana

Açmam açamam söyleyemem çünki derinde

Akşam güneşi pembeliği vardı yüzünde

Akşam olsun şu perdeler insin

Akşam oluyor sükun içinde

Aldatma ki aldanmış olursun emelinde

Amade iken bade ile dopdolu bir cam (*)

Aman saki lutfuna amadeyim

Anadolu sen güzelsin çiçeksin

Andıkça geçen günleri hasretle derinden

Artıyor yesim bakınca halime

Atılsam sine-i nerminine koysam başımı

Aylar gibi doğdun da bu gönlümde Mualla

Aylarca bu sevda-zedenin boynu büküldü

Bak şu çoban kızdaki hal-i safa-pervere

Baktıkca gölgeme yadigar diye

Bekasız hüsnün güvenme anına (1 ve 4 iki nüsha)

Ben esir-i handenim üftadenim ey gül-tenim

Benden ey maşukam enzarın girizan olmasın

Bin gül çıkarırdım sana kalbimdeki külden

Bir çift göz olup gönlüme bir hamlede aktın (*)

Bir gölge ol beni peşinden koştur

Bir gonca gülün revnakı parlar deheninde (*)

Bir gün göremezsem seni Mecnuna dönerdim

Bir handene meftun olan aşıkları kandır

Bir kendi gibi zalimi sevmiş yanıyormuş

Bir melek-sima perisin ey güzeller peykeri

Bir şeb sana ben kalbimin alamını açsam

Bu imtidad-ı cevre-ki bahtın şitabı var

Bu zevk u safa sahn-ı çemenzare de kalmaz

Çattım yaşıma bakmadan ol taze nihale

Çeşmanı o mehveşin eladır

Cilve-i taliimi taliine bağlıyorum

Çılgın gecenin nalesi zannetme ki dindi

Demedim hicranımı ellere yarar diye

Derdin bana bir hatıra gurbet gecesinden

Dil doymuyor letafetine dide kanmıyor

Dilde binbir emel vardır

Dinlendi başım dün gece bir parça dizinde

Dinlenir kalb-i zar ü mecruhum

Dün kahkahalar yükseliyorken evinizden

Dün oturdum bir zaman maziye başvurdum yine

Düşmüş amma aşka izhar etmiyor

Esirindir benim gönlüm

Ey Hilaliahmer ey mihrabı ruh-i şefkatin

Ey rahm ü vefası olmayan yar

Ey şuh-i ser-tab ey dürr-i na-yab

Ey şuh-i ser-tab ey dürr-i na-yab