Küçük Mehmed Ağa
31 eser
Alsam aguşuma bir şeb o mehi hale gibi
Başıma döndükçe bezm-i meyde minalar benim
Bir ben gibi ol afete üftade mi var
Böyle ruhsat-dih iken gamze-i fettanesine
Bulunmaz nev-civansın hem-dem-i ağyarsın hayfa
Cam-ı emelim bade-i lalinle dolunca
Cüdayım gülşen-i kuyinden ol gül kande ben kande
Dağ-ı elem-i aşkımız afaka nihandır
Dest-i sakiden çekip cam-ı neşatı Cem gibi
Ebrusuna vesme ruhuna gaze mi çekmiş
Ey dil heves-i vuslat -ı canan sana düşmez
Gelince hatt-ı muanber o meh-cemalimize
Görse edemez dil seni arama tahammül
Hal-i ruhsarına necm-i seher ülker mi desem
Kamet-i mevzunu kim bir mısra-ı bercestedir
Kapılır her gören ol şuh-i cihan-aşubu (*)
Kimin meftunu oldun ey peri-ruyim nihan söyle
Lutf eyle buyur meclise eyyam-ı vefadır
Nağme-i dilsuz ile yaktın beni mutrıb keman
Ne gam-ı cevre ne lutf-i gah-gahe kailiz
Ne zaman ol gözü(Ne dem ol gözleri) mestane gelir hatırıma (*)
Ol gonce-dehen gül gibi güldükçe dem-a-dem
Peşrev
Ruz u şeb ah eylemekten çak-çak oldum yeter
Saki çekemem vaz-ı zarifaneyi boş ko (*)
Sanma kim leyle-i zülfün elemi bad-ı heva
Sayezedan serv-i sehi duş-i nihan kenar-ı ma
Saz Semaisi
Serde dağ-ı iştiyakı tazeler bir taze mah
Yetiş ki ey dil-i şuride cana can katalım
Yüzün aç meh-i nev-talat aman gün göreyim