Kenan Günel

Akşam oldu sabah oldu gelmedin

Baharım ol çiçek çiçek gönlümde açmaya gel (*)

Beni bırakıp da gittin öylece

Benim canımın canısın efendim

Bin türlü hatıra vardı hayatımda güzelim

Bir gül hiç solar mı bülbülü görmeden

Bir yerde karşılaşsak seninle gözlerinle

Bulutlar dökülse akan sel olsa

Çağırsam gelmezsin ararsam yoksun

Damarımda kan gibisin

Git git dönme hasretinle yanayım

Gönlüm hiç yaşlanmadı gönlünle tanışalı

Gün batıyor tepelerden yanlızlığımın üstüne

Hülyalı güzellikler dolaşır sahillerde

İnsanlıktır şarkımız dirliğimiz birlikte

Kollarım sana açık aşkı bulsam da

Küsüp küsüp gidiyorsun

Ne kadar gizlesen kendini benden...

Neden böyle hayatta sevenler hep bahtsızdır

Saçların omuzunda dalgalanırken

Sen bir sevda meleği ufkumda kucak kucak

Seni sevmek günah ise işledim

Şimdi iyi anladım bırakıp gittiğini

Suyun sessiz akışında

Yol uzun şu dağlar arada perde