Kemani Tatyos Efendi

A gözüm bakma hevai sözüne

Ah cana firkatinle sinemi ben dağlarım

Aşktan hiç bir zaman vazgeçmez uslanmaz gönül

Ateş-i aşk olmada her dem sebep berbadıma

Atfetme sakın hançer-i müjganını nagah (*)

Ben çare ararken dil-i bi-çareye senden

Beni dil-sir ederken ah visali

Bilsen (de neler-ne bela)geçti şu bi-çare serimden

Bir gönlüme bir hal-i perişanıma baktım

Bu akşam gün batarken gel

Çektim elimi gayri bu dünya hevesinden

Çeşm-i celladın bu(anda-yaşta) girdi artık kanıma

Çeşm-i celladın ne kanlar döktü Kağıthanede

Ehl-i aşkın neşvegahı kuşe-i meyhanedir

Gam-zedeyim deva bulmam (Kesik kerem)

Gel ela gözlüm efendim yanıma

Gel ey kaçma çeşmi ahu figaneden

Gönül düştü yine gülzar-ı zevke

Göz süzüp yan bakışınla yine aldatma beni

Gözüm hasretle giryandır

Güldün eğlendin perişan hal ü kalimle bugün

Gülmek yaraşır gül yüzüne ey gül-i canım

Gülşen-i zevk-i hayattan şimdi mehcurlerdeniz

Güzelim gözlüğünü çeşmine tak

Hatıram rahatsız etmezse seni

Hoş geçen eyyamı cana her nefes ah özlerim

İhtiyarlık bahsi hiçtir ölse uslanmaz gönül

İltiyam-ı zahm-ı aşka ah doktor çaresi

Mani oluyor halimi takrire hicabım

Mavi atlaslar giyersin

Meftun-ı gönül oldu o şahane nigahın

Meskenim kuşe-i zillet olalı şam ü seher

Mey-i lalinle dil mestane olsun

Nail-i vuslat olan zillet-i dünya bilmez

Nev-bahar-ı dehr içinde harsız gül mü olur

Nice feryad etmeyim zalim aşk senden

Niye mahzun duruyorsun bana söyle meleğim

O mahitabı acep gösterir mi bana felek

Ol kadar ağlattın ki gülmek bana oldu haram

Ölürüm terk edemem ey gül-i nevreste seni

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Rahmı yok bir yare (derde) düştüm el aman gonce-dehen