Kemani Sahak Hocasar

Aşka düştüm çaresiz ben nagehan

Aylarca bırakıp da unuttum seni sanma

Bir gizli heves bağrımda bin derdini kurdu

Çılgınca sevip titrediğim günleri an sen

Dil gibi bend eyledin zülf-i siyaha şaneyi

Dinmiyor gözyaşlarım rahm-i maderden-beri

Durmadan ağlar çoşarım gözlerim gözler seni

Ey şen kadın güzel kadın

Ey sevgili kız hüsnünle gözler kamaşırdı

Git artık hüznünü gözüm görmeden

Göke yaslanmış dağlar

Gönlüm öpüşürken saçının dalgalarında

Gördükçe senin nur yüzünü

Göremezsem seni bilmem niye sızlar yüreğim

Her yalana kanmışım her söze inanmışım

İsterim her lahza kalsın ellerimde ellerin

Kim bilir ben inliyorken hangi aguşlardasın

Nasıl gördüm neden sevdim

Ölürsem yazıktır sana kanmadan

Ömrümde senin mislini asla göremem ben

Renk renk oldu cemal-i tabdarından nikab

Rüya mı o günler ki nasıl geçti bilinmez

Sahillerde güller açar yar gülse

Sen bir güldün hem goncaydın seni sever okşardım

Seni ancak seni ruhum gibi sevdim meleğim

Seni sevdim seveli yar ne büyük günahım var

Sevda okunur gözlerinin her gülüşünde

Sevdalı güzel gözlerinin hasreti bitmez

Sevimli bir güzel dilber benim candan eşimdi

Sustur hayatım hasta dilin pür avazını

Uykusuz gözlerini yum da unut gamlarını

Uzaklarda tek başıma kaldım beni unuttun

Verdim sana ben sevgimi hem kalbimi verdim