Kemani Leon Hancıyan

Aceb nazende şuh-i dil-sitansın

Ah felek yıktın dil-i (abadımı-naşadımı)

Ak düşse değil kalmasa bir tel o başında

Bilmeden esrarını düşdüm ateş-i aşka

Bilmem ki safa neşe bu ömrün neresinde

Bugün ey meh senin ile gidelim

Cana gam-ı aşkınla perişan gezer oldum

Çoktan beri ey bülbül-i gülzar-ı letafet

Elverir cevrin biraz da canib-i iltafa gel

Feleğin ettikleri canıma kar eyledi (*)

Gör bana felek neyledi

Güzelsin şah-ı hubansın

Medhal

Ne hicre takati ne vasla kabiliyeti var

Nihan ettim seni sinemde ey meh-pare canımsın

Nihavend Sirto

Peşrev

Peşrev

Peşrev

Sayd eden bu kalb-i meftunumu çifte benlidir

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Şema-i dildare yaktım gönlümü sad ah ile

Senden yine cana sana feryad edeyim ben

Yarin bu kadar cevri gelir miydi hayale

Yetişir kalmadı takat firkate

Zahm-dar-ı hasretim dağımla yarem dağlarım