Kemal Olguncan

Ağzımdaki çürük dişi korkum yok çek dişçi amca

Aşkın ateşi söndü gönülde külü kaldı

Ayrılırken hayalini bir yıldıza bağladım

Bahar ile yaz ile işve ile naz ile

Baharımsın yazımsın çiçeğimsin dalımsın

Bir bakışı yürek delsin

Bir daha kimseye içimi dökmem

Bir yanardağsın sen alev neyine

Bitmeyen hasretin yakar içimi

Bu mutsuzluk bu gözyaşı sevgilimden miras kaldı

Daha henüz aşkımız almamışken demini

Doğduğum şen köyümü ahşap olan evimi

Felekten bir gece çalamadım hiç

Gök mavisi gözlerini siyah saçın tellerini

Goncalar her zaman dalda güzeldir

Gönlümce içip de aşka kanmadan

Güneş gibi doğarsın çiçek gibi açarsın

Gurbetin durağında aşkımın doruğunda

Hacivat uzun ince Karagöz tonton amca

Hasretle geçen bahar heder olur gam olur

Her anımız güzeldir sevmesini bilirsek

Karaburun Foça körfezle kardeş (BENİM İZMİRİM)

Karalar giyinmiş yurdum karalar

Kültüre giden yoldur mükemmel bir okuldur

Mektup olup gelsem sana

Men köyümü bucağımı yemyeşil Uca dağımı

Ne ağaç kes ne buda milli servet ormanda

Ne benim derdime aşkın gibi derman bulunur

Ömrümün baharında yalnız kalmak ta varmış

Sen gönlümde bir ecesin

Sevdikçe açılır bitmez kokusu

Söyle seni unutmak yoksa sevmek mi günah

Tanrının ilk emri oku bilgilerden bilgi doku

Taş değil ekmek atın sevin koruyun bakın

Unutmak üstüne bütün şarkılar

Uzaklarda varsa gözün güle güle git sevgilim

Yağmur değil kar yağsa

Yeşili seviyorsan güzeli diliyorsan