Kanuni Hacı Arif Bey

Ah a kafir firkatinle sinemi ben dağlarım

Bir gözü ahunun aşkıyla gönül feryad eder

Bir gün seni görmez isem bana ölümden beter

Bir yareli kuş çırpınıyor sanki telinde

Can dayanmazmış veda-i firkate

Canım seni gayet sever

Çıktıkca suz-i dilden cana fegan ü nale

Dil mest-i hüsnün oldu ey turra-i taravet

Geçmiyor eyyam-ı mihnet gitmiyor benden melal

Gerçi aşka müptela dünyada sade ben değil

Görünce oldum üftade

Hayli demler ıztırab-ı aşkını çekmiş iken

Hicrin ile yaktın teni

Kakülündür bedr-i vechinde senin zerrin-nikab

Kan ağlatıyor çeşm-i siyahın bana vallah

Mecnun işitip derd-i dilim dağlara düştü

Ne cansın fitne-i ahir zamansın

Ne kadar yareledi gamzelerin bak bedenim

Peşrev

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Saz Semaisi

Senle durmak derd-nak eyler beni

Sevdiğimçün mü beni töhmetle itham eyledin

Ta-be-key hicrinle giryan olayım

Vakt-i firkatde tahayyül eyledikce cismini

Yad eyle beni sevdiğim Allah için olsun (*)

Yaktın dili ateşlere ey şuh-i sitemkar

Zevkin ne ise söyle hicab eyleme benden