İsmet Tahtacıoğlu

Açtı güller akasyalar Üsküdara geldi bahar

Adın kader olsa senin yazılsan kara bahtıma

Akşamın seyrindeyiz mehtap uyanmış uykudan

Artık kalbim bende değil (ÜSKÜDAR)

Bana hemen koş gel acılarım dinsin

Ben hazan mevsimiyim sen yemyeşil bir ilkbahar

Ben yaşarken mazinin sensiz geçen her anını

Biz ney gibiyiz bizdeki sesler de senindir

Böyle endam böyle kaş-göz kimde var

Bülbül gibi bir ses geliyor sanki yardan

Canana haber eyleyiniz meclise gelsin

Çok bekledi gönlüm seveceksin diye bir gün

Davet Ettin Kullarını

Değmesin güz yelleri servi revanım hiç sana

Dolaşır sanki yetimler gibi gurbette gönül

Doldukça gönül haneme sevda dolu anlar

Doruklardan inmiyorsun hem güzelsin hem de mağrur

Etmem ki şikayet köle olsam da o yare

Gittin döneceksin diye hep yollara baktım

Güllerin dallarda solgun yaprağı

Hala seviyormuş gibi hep çıksa da fallar

Her yerde senin kokun yüzümde nefesin var

Hiç bilmedi kalbin beni aşık diye ey yar

Hiç faydası yok gözyaşının ağlama gönlüm

İsyan edmem ben köle olsam da o yare

Kasvet tasa nedir bilmez

Köçek Takımı

Masmavi o gözler bana bir baktı derinden

Mehtabın parıltısı sulara aks ederken

Mehtap ne güzel ay doğuyor bahtıma sandım

Muhtaç mı sanırsın beni sen kendine zalim

Nasıl şeymiş bu sevda bilmedim hiçbir gün olsun

Saçları kırlaşmış gözleri yorgun

Şafak söktü doğdu güneş (ÜSKÜDAR)

Sahilde gezerken seni yazdım bu şiirde

Şarkılar sevdayı söyler tüm gönüller şenlenir

Şarkılar zevk vermiyor hiç gönlümün sultanı yok

Senden daha rana ki bu alemde bulunmaz

Seni candan severim kendime hem-dem bilirim

Sensiz şu geçen yıllara isyan gibi gel yar

Tarihinle geçmişinle bir değersin Üsküdar sen

Varsın karlar yağsın şakaklarıma

Vurdun yüreğimden beni dilhuna çevirdin

Yemyeşil masum bakışlar sanki derman gönlüme

Yetmez ki mecalim yeniden sevmeye canan

Yıllara isyandır saçımda aklar

Yıllarca benim ahımı çok dinledi bülbül

Yılların öfkesi var saçımdaki aklarda