İsmail Hakkı Aydın

Âlem dolu yerden göğe gülden güle aşk

Aşkâ efsûnkâr gülüşle beni hayrân eyledin

Bahçemde segâh kışta hicâz yazda nevâsın

Bir mutlu haber geldi nihandan bu gece

Ey sevgili hicrânımı dindir bu gece

Füsunkâr bahçemizde yine bensiz dolaştım

Gelme artık istemem senin olsun vuslatın

Hasretinden yüreğim kızıl tutsak piyale

Kaçma canım gitme aşkım bitme sevgim dur biraz

Kaçma canım gitme aşkım bitme sevgim dur biraz

Kimse Bilmez Anlatılmaz Çok Günahım Var Benim

Neden hâlâ bu gönül sana mestâne ey yar

Rûhumu sensiz bırakan zülf-i siyâhım benim

Sen ki ferman dinlemezsin canıma canan gönül

Sevdim seni bülbüllere meydan okudum yâr

Şikâyet eylemem aslâ bu sevdânın cefâsından

Simsiyah saçlar beni sarhoş eder

Var mıdır hiç tâ gönülden yâr içün ah eyleyen

Zülüflerin boynuma düğün bağlanmış (yar)