İbrahim Koç

Aklarla dolu bir baş

Aşka inanmayan gönül yanıyor için için

Aşkına tutulmuşum yanarım için için

Çeksin gönül bu aşkı

Delilik bu delilik seni sevmek delilik

Dilediğin nedir adını söyle

Dillerde şarkı olan dünyama ışık tutan

Dünyamda güneşimsin

Düşünürüm ben kendimce

Gönül kapın ecel kapım

Gözlerime bakıp bakıp seven gönlümü..

Kapını çaldığımda titreyen eller

Kıskandırma yeter artık

Ne diyeyim gözüm gördü gönlüm sevdi

Ne Leylada ne Mecnunda

O gözlerin o gözlerin yaktı ben

Ölümsüz aşka düştüm

Oturmuş ağlıyor melekler

Sana gönül verdiğimden beri

Sen benimsin sevgilimsin sen kalbimdesin

Sen haklısın ettiklerinde sen haklısın

Sev diyen gönlüme uydum

Seviyorum diyerek yalvardın durdun

Sevmek yine sevmek

Suçlu görüldü aşkım

Uçsuz bucaksız bir deniz

Utanıyorum sevgini aşkını yaşadığımdan

Yazık değil mi sevgilim sana