Hüseyin Erbay

Açık hava müzesi yurdumun her köşesi

Andıkça adımı için ürperir

Aşık oldum seviyorum delice

Ay ışığı yıkanırken sularda yüreğimde sevdamız var bir tanem(*)

Ayrılığı zor desem aşkın alev kor desem (Nota Kötü)

Bakma sen gözümden akan yaşlara

Başınız dik olsun sevginiz asil

Ben seni çoktandır unuturdum ya maziye sor diyen anılarım var

Bir çiçek bahçesidir benim ışıklı Türkçem

Bir güzele ömür verdin

Bizim için çalışırsın benim canım babacığım

Bolu dağı duman duman

Çağ dolusu sevdim seni yıllar ne ki

Çiçeklerim solmasın güneşim kararmasın

Dalgalar sahille öpüşüyorken

Damla damla boşalan gözyaşımda sen varsın

Dere tepe dolaşır uzaklara ulaşır

Dinmiyor içimde hasretin seli

Döktüğüm her damla yaştan sen kalırsın yadigar

Dudağımda izin hala dururken unuttum diyorsun vallahi yalan

Dur gitme beni dinle

Düşen yıldızlara söyledim ıstırabımı

Duydum ki sen bana kıskanç demişsin

El yerine koyamam ilk aşkımsın sen benim

Ellerin elimde hayal kurup da

Elveda diyerek gittiğin gece şu dünya üstüme yıkıldı sandım

ERDİK BAHARE ÇIKTIK MESARE

Evlerinin önünden geçiyordum a dostlar

Gamı kederi bırak gönülden gönüle ak

Geceler yol aldı sabaha doğru

Gittiğin gün sanki dündü

Goncam lalem gülüm sendin

Güldüğünü bilsem şimdi hiç üzülmem unutmana

Gün gelir hatırlarsan adımı anmadan geç

HADİ SEV SEVECEKSEN (Sana binbir özlemle..)

Hangi sevda yaktı geçti söyle mahzun bağrını

Hasretin sardı beni bu akşam

Hayran gönül bir çift göze

Her falcıdan seni sordu her rüyayı hayra yordu

Her halimde bir kusur buldu gözler

Hiç bitmeyen bir yol gibi

Hiç ummazdım senden başın eğmeni

HIÇKIRIR HER NEFESİNDE, YİNE Bİ-ÇARE GÖNÜL

İyi bağla gözümü elindeki mendille

Kaçma canım gitme aşkım bitme sevgim dur biraz

Kalbimdeki sis ruhumu sarmış yandıkça yanar

Karış karış toprağınla dilimizde duamızsın

Kimler bakıyor artık yüzüne