Hasan Soysal

Ağlasam sesimi duyar mısınız mısralarımda

Ağlayıp da dökme güzel

Akıp giden yıllar ümitler sitemler bizim

Akşamla esen rüzgarı ben yar diye sardım

Akşamla gönül öyle garip hale büründü

Artık demir almak günü gelmişse zamandan

Aşk böyle değildir aşk böyle yakmaz

Aşka son vererek gönül durulsa

Ayrılığı bilmeyen başka kalbe girmeyen

Ayrılık derdim değil derdim bugün gönlümdedir

Ayrılık gölge düşürdü sevgimize

Ayrılık mıdır söyle dileğin

Baktım bağlar yeşermiş

Baktım ki gönül hayli uzak günlere dalmış

Ben sararken bir gecenin böyle sonsuz hüznünü

Ben uzak bir bozkırım

Bende aşkın izleri sende sonsuz tebessüm

Bende bir ah var ki kimse bilmiyor esrarını

Bende mazinin her mevsimi yaz ve bahardır

Bende yağmur bulut bora fırtına

Beni varsın sonu gelmez düşe atsın geceler

Benim gibi görmez seni benden başkası

Bir baharda dirildim görünce gözlerini

Bir dağ yolunun özlemidir

Bir güneş bıraktın sen avuçlarıma gittin

Bir zamanlar neşemizle artıyorken şanımız

Bir zamanlar sen beni çok severdin

Bitmez denilir ömrün çilesi

Bitsin artık bu ayrılık dinsin gözde çağlayan sel

Bu akşam gitmeden bir daha düşün

Bu sonbaharda deme sevgi hayal

Bugün güzelliğin üstünde yine

Bulunmaz gibi derdine çare

Bulutlar dökülse akan sel olsa

Büyür gider bu sessizlik bir hüzünlü zaman şimdi

Canım yurdum demek güzel

Çeksen kendini benden uzak yerlere gitsen

Cennet gibi vatan bizde

Çırpınır görmek için yurdumun her yanını

Dalda açan gonca gülü gülde şakıyan bülbülü......seviyorum

Dalgın halin gizleyemez sevgini

Derman bulurum neşe veren her gülüşünden

Dinlemek ne güzel ihtiyar çınarın hikayesini

Dinmiyor hiç kalbimin akşamla artan ağrısı

Dudağın bin defa hayır dese

Dur dedim dur dedim durmadı yıllar

Eğmiş de başını çeşmeye gider

Geceler bildiğin geceler geğil