Hasan Kaya Manioğlu

Akşamları hep aynı sokaktan geçiyorsun

Arılar çevreni sarmış bal için

Bağ bozumu geldi yine

Bak saçlarımın rengine yar sorma nedendir (*)

Belki yıl vardır ki cana sohbetinden yoksunum (*)

Bir destan dolaşır Bolu dağının dumanında rüzgarında..

Bir gariplik var zamanda dostlar garip eller garip

Bir yeşil iklim misali tatlı rüya gözlerin

Bir yeşil iklim misali tatlı rüya gözlerin

Bir yeşil iklim misali tatlı rüya gözlerin

Bir yolculuk başlar gurbet eline

Bulut bulutsa gözlerim inan ki senin yüzünden (*)

Çam defne menevşe iğdeler kokan yelidir Fatma kız

Çaresi yokmuş bu derdin gayri lokman neylesin (*)

Çaresi yokmuş bu derdin gayri lokman neylesin (*)

Çaresiz bir derde düştüm gurbet eller ağlasın

Çaresiz bir derde düştüm gurbet eller ağlasın

Çaresiz bir derde düştüm gurbet eller ağlasın

Çaresiz bir derde düştüm gurbet eller ağlasın

Dehri kervan saraylarda gönle mihman istemez

Dinlense dizinde efkarlı başım

Gel desem baharı yazı bırakıp (*)

Gelsen seni bahçemde baharlarla sarardım

Gerçek aşkın ah ü zarı bir ibadettir bana

Gökyüzünden bir melek inmiş o sendin bilemedim

Gönlüm geziver sahili mehtapla kucaklaş (*)

Gönlüm yanıyor kor gibi mey sun bana saki

Gönül gülmeyi unuttu

Gül aldın elinden baharın yazın

Günlerim yıllarım hazana varmış (NE FAYDA)

Karakış dertli başımda

Leylak takıvermiş saçının tellerine (YABAN GÜLÜ)

Menekşe kokusu sarar her yanı

Neyde nağme dilde şarkım gözde habımsın benim

Ömür bu rüzgar gibi sel gibi akıp geçer

Renk versin bakışın solan yaprağa

Şafak kaselere dökülür bahar bir hevenk içinde sevişir kuşlar

Sana kul olmaya geldim güzelim

Şarapsın yıllarca mahzende kalmış

Sen kır çiçeğim cevrine taş olsa dayanmaz

Sende insaf yok mudur gönlüm perişan haldedir

Sevdim seni ömrümce düşündüm ki dönersin

Sevdim seni ömrümce düşündüm ki dönersin (*)

Uzaklardan bakıp geçme

Uzaklardan bakıp geçme

Yıllarca hayalin dolu rüyayı düşündüm