Hasan Karakuş

Akşam başka sabah başka

Ayrılsak ta dost kalırım bunu sen de biliyorsun

Ben senden çok önce geçtim baharı

Ben senden çok önce geçtim baharı

Ben sevda çağını kapattım derken

Beni üzmek hakkın değil vazgeç artık bu huyundan

Benim kadar seven nerde kim katlanır bunca derde

Bildin duygumu benim (ÇOK YAŞA ÖĞRETMENİM)

Bildin duygumu benim yendin korkumu benim

Bir akşam da oturmaya bize gel

Bir akşam da oturmaya bize gel

Bir esmer yüzünden düştüm bu hale

Bir tatlı söz bir güler yüz gelmiyor ki

Bittiyse bu aşkta senin hiç mi suçun yoktu sanki

Bugün de bir haber gelmedi

Çiçeğin dalındadır peteğin balındadır

Dinle canım beni baştan

Dinle canım beni baştan

Ellerimden tutarak yürüten sensin anne

Evimizin direğidir (Babamız)

Gitme diye çok ağladım ardından

Gitme diye çok ağladım ardından (2.Sayfa yok)

Gittiğin günden beri bir an mutlu değilim

Gökyüzünün rengi mavi kalırsa

Gönlümdeki biricikken

Gönül derdim üçbeş değil yüz benim

Gönül yapan dilleriyle

Gözlerinin yeşilinde bütün ruhum dinleniyor

Gözünde büyütme gönül derdini

Hasret dolu bir kalbe acı vermek olmaz ki

Hasret dolu şarkımda bir sen varsın bir de ben

Hasret dolu şarkımda bir sen varsın bir de ben (*)

Hasret dolu şarkımda bir sen varsın bir de ben (*)

Hece hece sözümdeki

Her gün ev ev dolaşırsın

Her zaman peşinizden koşarak yürürüz biz

İçimde hep yeni hisler uyandı

İçimden çaresiz dertleri attım

Kaçıyorum bucak bucak bir aşkından bir de senden

Kaderin ağına atma kendini

Kalbimize hayat veren

Kalbimize hayat veren en değerli varlıklardır

Kimi gün elden gider kimi gün dilden gider

Ne kadar istersen o kadar naz et seni incitecek göz var mı bende

Ne olur şimdi gittiğin yerden bir gönül dolusu sevgilerle gel

Ne olur şimdi o gittiğin yerden bir gönül dolusu sevgilerle gelsen

Ne olur şimdi o gittiğin yerden bir gönül dolusu sevgilerle gelsen

Neşeden büsbütün ümidi kestim