Fikret Şeneş

Bir kader yağmurundan bu mu benim kısmetim

Boşaltılan şişeler beni benden alıyor

Ecel ol da çık karşıma

Hangi rüzgar attı seni yitirmişsin ümidini

Masamda boş bir kadeh hala seni bekliyor

Sarhoşum seninle başka mey içilmiyor

Su sızmazdı aramızdan şimdi bıktık canımızdan