Ferhat Sarmusak

Adını kalbimden silmeye kalksam

Beni sevdaya salıp gönlümü yakmış gidiyor

Beraberdik Bir Zamanlar

Bir kız aldı aklımı

Boğaziçi vapurunda yoldaş oldum martılara

Bu nasıl aşk sevdiğim her derdi beni bulur

Çok koştum ardından biraz da sen koş

Dualarla çıktık yola

Dudağında kavur beni

Git diyorsun dönme artık gözlerinden anladım

Gönlümün sahili şenlendi bu yaz

Gün batarken gözlerimden geçti sevda yılları

Gün ola harman ola demiştin bana

Güneş sıcak yar güneşten daha sıcak

Hasretin içimde kapanmaz yara

Hayatı paylaşırken hep el ele diz dize

Hicran -ı aşka düştüm bahtımda hep elem var

Kaç yıldı oldu hasretinle yandığım

Saçı düşer beline kına yakar eline

Sakaryaya girdik toplu tüfekli

Sen gökleri döndürmedesin yar nefesinle

Sen gönlümün telinde gezinen gün ışığı

Seni evde görmezsem kalbi hüzün sarıyor

Sevgi dolu çağlarda göz bakışır sevgiyle

Sorun bütün aşıklara aşıklar bilir beni

Söyle gönlüm gözyaşın hep yandığın nare midir

Şu Samsundan bir yar sevdim huyu huyumca

Üsküdarlım hoş edalım nazlı canım gel

Yandı gönlüm hayli demdir sevdi bir şuh dilberi

Yine mihnetle geçen günlerini andı gönül

Yıldız gibi yağsın saçımın üstüne aklar