Eyyubi Bekir Ağa
34 eser
Bakılır mı o şeh-i kişver-i hüsn-abade
Beni çün kendine ol serv-i revan bende bile
Bir afet-i meh-peyker ile nüktelerim var
Bir âh ile üftâdeliğim yâre duyurdum
Bir elif çekti yine sineme canan bu gece
Canım yerine geldi ki cananımı gördüm
Çeşm-i siyehin afet-i mekkareliğinden
Der yemeni pişi meni
Dilem rubude-i an çeşm-i şuh-i fettanest
Erbabı ile suziş-i dağa alışırdur
Ez (Ey) gül-izar-ı rengin hoş-buy-i dil-güşa hem
Gelirse meclise ol afet-i cihanı görün
Hayli dem zencir-i zülf-i aşkının meftunuyum
Lalinden o şuhun ki her esrar sorulmaz
Mecbur-ı aşkı olduğumu her gören bilir
Mest etti beni daire sagar mı nedir bu
Mest etti beni müşk odu bir kakül-i hoş-bu
Muntazam kamet-i bi-misl ü bedel
Ne dem ki hüsnüne ol mehveşin nazar ederiz
Nice bir eşk-i firakınla pür olsun gözümüz
O nev-reside nihalim ne serv-kamet olur
O nühüfte gamzelerden bunu kim rica ederdi
O şuh olursa bana mihriban muradımca
O şuha arz-ı niyaz etmeye şitab ettim
Ol lale-ruhun tarh-ı gülistanı güzeldir
Sad devlet ile niyyet-i teşrif o dem ittin
Seninçün hab-ı rahat çeşm-i giryanımla düşmandır
Şeyda-ter eyledi beni huy-gerde gerdenin
Seyr edip aks-i ruhun cam-ı safa-memluda
Şitab-ı bad-ı saba su-be-su çemen-be-çemen
Yaktı o lale-ruh beni hüsn-i çerağına
Yarin biliriz bezmimize rağbeti vardır
Ziya-yı mihr (edüp neşve-i hicab sana/verip neşve-i şarap bana)
Zülfün hevesi gönlümü sevdaya düşürdü